บทเพลงเทิดพระเกียรติ

สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยา
ณิวัฒนาฯ แต่งโดย บอย โกสิยพงษ์

 เพลง:แสงหนึ่งคือรุ้งงาม
ขับร้อง: นภ พรชำนิ

 รู้ไหมว่าเราซาบซึ้งใจแค่ไหน
และรู้ไหมว่าเรานั้น ปลาบปลื้มเท่าไหร่
ที่ได้มีเธอ เป็นพลังอันสำคัญ
เพราะว่าเรานั้นรู้เธอทำเพื่อใคร
เหน็ดเหนื่อยแค่ไหน เธอไม่ไหวหวั่น
เพื่อที่จะให้เรานั้นได้เดินต่อไป
แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ
แต่ว่าสำหรับเรานั้น...
เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้ จะเป็นเช่นไร
วันและคืนจะหมุนเปลี่ยนสักเท่าไหร่
เรานั้นก็แน่ใจ ว่าจะมีเธอยืนอยู่ข้างหลัง
แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ
แต่สำหรับเรานั้น...
เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
จึงอยากขอมอบเพลง เพลงนี้ให้
ให้เธอรับรู้ว่าสำหรับเรา เธอสำคัญเพียงไหน
เธอเป็นดั่งแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที...
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด

 ปล. ขอร่วมไว้อาลัยแด่
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ
ขอให้พระองค์สเด็จสู่สรวงสวรรค์ 

ในมุมหนึ่ง...

หลายครั้งที่ฉันแอบมองหน้าเขา
เวลาที่เขาเผลอเขาน่ารักมาก แต่ทำไมนะ..
เขาถึงไม่เคยแม้แต่จะชำเลืองมองฉันเลย
หลายครั้งที่เขาคุยกับผู้หญิงคนอื่น
แต่ฉันกลับรู้สึกหึงไปมากมาย ทั้งที่เราเป็นแค่เพื่อนกัน
แต่เขากลับไม่เคยที่แคร์ความรู้สึกฉันเลย
หลายครั้งที่ฉันสารภาพอย่างอ้อมๆ กับเขาว่า
ฉันแอบหลงรักผู้ชายคนนึงอยู่ เขาก็รับฟังแล้วหัวเราะ
แล้วบอกว่า ดีแล้วล่ะที่เธอมีความรัก
แต่ใครหนอจะเป็นผู้ชายที่โชคร้ายคนนั้น
หลายครั้งที่ฉันแกล้งทำสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น
เพื่อหวังให้เขามีความรู้สึกว่าหึงบ้าง
แต่เขาก็ไม่เคยจะยินดียินร้ายสักนิด มิหนำซ้ำ
ยังเข้าไปคุยกับผู้ชายคนนั้นอย่างดีหน้าตาเฉย
หลายครั้งที่ฉันถามเขาว่า ถ้าเกิดว่าเธอรู้สึกว่ารักใคร
แล้วเขาไม่เคยรักตอบหรือแม้แต่จะมองมาเลย
เธอจะรู้สึกอย่างไร? เขากลับตอบว่า "เรื่องของผม"
หลายครั้งที่ฉันไม่สบาย ฉันแค่อยากได้ยินคำว่า
ทานยาหรือยังเป็นห่วงนะแต่เขากลับแค่มอง
แล้วก็เดินผ่านไป..
หลายครั้งที่ฉันอยากให้เขาเดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์
แต่เขาบอกว่า ไม่ดีหรอก เดี๋ยวแฟนเห็น
หลายครั้งที่ฉันโทรไปหาเขา
พยายามคุยแบบเพื่อนเพื่อให้เขาไม่อึดอัด
แต่เขากลับพูดมาว่าทำไมถึงต้องโทรมาด้วย
อย่าทำให้ผมต้องพูดอะไรที่จะทำให้คุณรู้สึกไม่ดีออกไปนะ
หลายครั้งที่ฉันอยากจะบอกความในใจออกไป
ให้เขาได้รับรู้สักที แต่ทุกๆ คำที่ฉันได้รับจากเขา
มันเพียงพอแล้ว ฉันไม่ต้องการที่จะบอกอะไรเลยกับเขา
ฉันไม่เกลียดเขาหรอก เพราะคนเรามีสิทธิ์ที่จะเลือกรัก
หรือเกลียดได้ แต่ต่อไปนี้ฉันคงไม่กล้า ที่จะมองเธอแล้วล่ะ
ไม่คุย ไม่โทรไปหรือทำให้เธออึดอัดใจใดๆ ทั้งสิ้น
ลาก่อนนะคนดีและลาก่อนความรักของฉัน
พยายามทำดีเพื่อคุณอยู่ก็ได้โดยที่คุณก็ไม่เคยได้รู้เลย


 อีกมุมหนึ่ง...

หลายครั้งที่ผมรู้สึกว่าคุณแอบมองผมอยู่
คุณรู้มั้ยว่ามันทำให้ผมไม่กล้าแม้แต่จะสบตาคุณ . . .
คุณน่ารักมาก ผมไม่เคยใจสั่นแบบนี้มาก่อนเลย
สายตาคุณทำไมถึงได้ทำให้ผมเป็นได้ขนาดนี้นะ . . .
หลายครั้งที่ผมต้องพยายามคุยกับผู้หญิงคนอื่นๆ
เพื่อให้ไม่ให้คิดกับคุณมากไปมากกว่านี้
แต่ผมห้ามหัวใจตัวเองไม่ได้เลย . . . ทำไมนะ . . .
หลายครั้งที่คุณบอกผมว่าคุณแอบหลงรักผู้ชายคนนึงอยู่
คุณรู้ไหมหัวใจผมมันเจ็บปวดแค่ไหน. . .
ทำไมถึงไม่เป็นผมนะ
หลายครั้งที่ผมเห็นคุณสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น
ผมทรมานมากเลยรู้มั้ย . . . ผมรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า
คุณมีแฟนแล้วสินะ . . .
สำหรับผมเพื่อนเท่านั้นที่คุณรู้สึกสินะ
แต่ผมก็ยอมได้เพื่อคุณ
ทุกครั้งที่คุณถามผมว่าถ้าผมไปหลงรักใคร
โดยที่เขาไม่เคยมองเลย ผมจะทำยังงัย
ผมตอบคุณไปแล้วนะ เรื่องของผม
คุณรู้มั้ยว่านั่นเป็นคำพูดที่ผมตอบกับตัวเอง
นั่นสินะเรื่องของผมที่จะรักผู้หญิงคนนี้
โดยที่เขาไม่เคยสนใจผมเลยแม้แต่น้อย
ทุกครั้งที่คุณไม่สบาย..
คุณรู้มั้ยว่าถ้าผมเจ็บแทนคุณได้ ผมจะไม่รอช้าเลย
คุณรู้มั้ยว่าผมมอง เห็นเขาคนนั้นเอายามาให้คุณ
ผมไม่อาจทนดูภาพนั้นได้เลย อยากเข้าไปชกหน้าเขา
แต่ก็ทำไม่ได้ผมถึงได้แค่มองแล้วก็เดินจากไปอย่างเงียบๆ
คุณคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมยืนมองอยู่นานแค่ไหน
ด้วยห้วใจที่ปวดร้าว ถุงยาในมือผมมันร่วงลงตอนไหนไม่รู้
ทุกครั้งที่คุณบอกว่าจะให้ผมไปส่งคุณที่ป้ายรถเมล์
รู้มั้ยผมตื่นเต้นมากๆ ที่จะได้ไปส่งคุณ
แต่ผมคงไม่ไปส่งคุณแค่ป้ายรถเมล์หรอก
ผมอยากส่งคนที่ผมรักให้ถึงบ้านเลย
แต่พอนึกถึงหน้าของผู้ชายคนนั้น แฟนคุณคนนั้น
ผมไม่อยากให้คุณมีปัญหา
ผมไม่อยากให้แฟนคุณเข้าใจผิดผมถึงได้บอกกับคุณว่า
"ไม่ดีหรอก เดี๋ยวแฟนเห็น" หลายครั้งที่คุณโทรหาผม
หัวใจผมมันเต้นตามเสียงของโทรศัพท์
ผมไม่อยากรับโทรศัพท์คุณเลย
ผมไม่อยากให้ใจผมมันรักคุณไปมากกว่านี้อีกแล้ว
มันทรมาน..
และในที่สุดผมก็ไม่อาจทนรอให้มันดังอย่างนั้นได้อีกแล้ว
ผมจึงตัดสินใจบอกคุณไปว่าอย่าทำให้ผมต้องพูดอะไร
ที่จะทำให้คุณรู้สึกไม่ดีเลย
คุณรู้อะไรมั้ยเพราะผมกลัวว่าผมจะสารภาพ
ความในใจกับคุณ ที่มันเก็บไว้มานานออกไป
ผมกลัวใจตัวเองเหลือเกิน
ถ้าผมเผลอพูดออกไป. . . คุณคงรู้สึกไม่ดี คงเกลียดผม
และเดินจากผมไป ผมไม่อยากให้คุณจากผมไปไหนทั้งนั้น
ผมรักคุณนะแต่หลังจากวันนั้นทำไมคุณถึงเมินเฉยกับผมนัก
คุณรู้ตัวมั้ยสายตาที่คุณมองผมอย่างเย็นชานั้นน่ะ 
มันทำให้ผมไม่เป็นอันทำอะไรกลับมาเหมือนเดิม
กับผมได้มั้ย แม้จะได้แค่เป็นเพื่อนกับคุณเหมือนเดิม
อย่างที่เคยเป็น แค่นี้ ผมก็สุขใจแล้ว
เพราะอะไร บอกผมสักคำสิ่ง บางทีสิ่งที่คุณเห็น
หรือสิ่งที่คุณคิด จริงๆ แล้วมันอาจไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย

       
 บทกลอนของเด็กอัฟริกัน
ผู้ได้รับรางวัลยอดเยี่ยมจากUN

When I born, I black :
(เมื่อผมเกิด ผมผิวดำ)

When I grow up, I black :
(เมื่อผมโตขึ้น ผมก็ยังผิวดำอยู่)

When I go in Sun, I black :
(เมื่อผมอยู่ใต้แสงแดด ผมก็คงยังผิวดำ)

When I scared, I black :
(เมื่อผมกลัว ผมก็ผิวดำ)

When I sick, I black :
(เมื่อผมป่วย ผมก็ยังผิวดำ)

And when I die, I still black :
(และเมื่อผมตาย ผมก็ยังคงผิวดำ)

And you white fellow :
(และคุณ...เพื่อนมนุษย์ผิวขาว)

When you born, you pink :
(เมื่อแรกเกิด คุณมีผิวสีชมพู)

When you grow up, you white :
(เมื่อคุณโตขึ้น คุณมีผิวสีขาว)

When you go in sun, you red :
(เมื่อคุณอยู่ใต้แสงแดด คุณมีผิวสีแดง)

When you cold, you blue :
(เมื่อคุณหนาว คุณมีผิวสีน้ำเงิน)

When you scared, you yellow :
(เมื่อคุณกลัว คุณมีผิวสีเหลือง)

When you sick, you green :
(เมื่อคุณป่วย คุณมีผิวสีเขียว)

And when you die, you grey :
(เมื่อคุณตาย คุณมีผิวสีเทา)

And you calling me colored?? :
(และคุณเรียกผมว่า คนผิวสี??) 

 ปล.เป็นเมลล์บทความดีดีที่ส่งต่อๆกันมาหลายคนคงได้อ่านกันบ้างแล้ว มีคิดเห็น
ยังไงมาแชร์กันเนอะแต่ที่รู้รู้อ่านแล้วดี..

Heart ...
ความเป็นกลางของหัวใจ...

เราใส่นาฬิกามือซ้าย ที่ใส่มือซ้ายเพราะถนัดขวา
ยกมือซ้ายขึ้นมาดูเวลาได้ง่าย
แต่ถึงมีนาฬิกาเราก็ชอบไปสายอยู่ดี
นาฬิกา..ก็แค่บอกเวลาไม่ได้ทำให้เราไปเร็วขึ้น...

คิดดูแล้ว...หัวใจก็อยู่ทางซ้ายเหมือนกัน
บางทีเราก็คิดนะ... ว่าอวัยวะในร่างกายที่มี 2 ชิ้น
จะอยู่ซ้ายและขวา อย่างแขน, ขา, ลูกกะตาทำนองนั้น..

แล้วที่มีชิ้นเดียว... ก็แสดงความโดดของมัน
อย่างจมูก, สะดือก็อยู่ตรงกลาง... ประมาณนั้น
แล้วทำไม... หัวใจถึงเอียงซ้ายล่ะ?
บางทีเราก็คิดว่า... ที่เป็นงั้นก็เพราะ
ใครบางคนอยากเตือนให้เรารู้ว่า ...

หัวใจเรา..ไม่หนักแน่นพอจะอยู่ตรงกลาง
แล้วก็ไม่มีมากพอจะแบ่งเป็นสองด้วยเหมือนกัน

ปล..บทความนี้เอามาจากบล็อคเก่าของเราเองใครที่เคยอ่านแล้ว
ก็ต้องขออภัยด้วยแต่ใครที่ยังไม่เคยมดมดก้หวังว่าทุกๆคนจะชอบ
เหมือนเรานะ...